social 10 Jun 2025 3 min read 124 views
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੋਲ ਪਈ ਤਾਂ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਗਈ !
ਹਰ ਕੋਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਉਹਨੂੰ ਸੁਣ ਲਵੇ ਅਤੇ ਸਮਝ ਲਵੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਹਿਰਦ ਦਿਲ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੰਵਾਦ ਰਚਾਉਂਦਿਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਜੇ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੇ ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਸਮੱਸਿਆ ਚੇਤਨਾ ਜ਼ਰੂਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਂਝ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਇਸ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਹੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
'ਸਿਰਲੇਖ' ਮੀਡੀਆ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਮੰਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਹਿ ਕੇ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਰਿੜਕ ਕੇ ਮੰਥਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਥਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸਾਕਾਰਾਤਮਕ ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਨਿਕਲ਼ਦਾ ਹੈ।
ਕੁੜੀਆਂ ਕੀ ਸੋਚਦੀਆਂ ਨੇ,ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕੀ ਮਾਇਨੇ ਨੇ, ਮਨ ਦਾ ਬੋਝ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ 'ਚ ਘਿਰਿਆ ਬੰਦਾ ਕਿੰਨਾ ਇਕੱਲਾ, ਜੀਵਨ ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਜੁਗਤ...ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਿੱਧੇ ਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਕਿ ਪਰੰਤੂ ਜ਼ਮੀਨੀ ਹਕੀਕਤ ਤੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਿੰਨੇ ਪੇਚੀਦਾ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇਓ ਚਾਨਣ ਤੇ ਹੰਢਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਹੇਰ- ਫੇਰ ਵਿੱਚ ਬੰਦਾ ਉਲਝ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਲ ਦਾ ਬੋਝ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਪਰ ਭਾਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।
ਹਰ ਕੋਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਉਹਨੂੰ ਸੁਣ ਲਵੇ ਅਤੇ ਸਮਝ ਲਵੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਹਿਰਦ ਦਿਲ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਮਸਲੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉਪੇਖਿਆ ਕਰਨੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਨ ਅਪਰਾਧ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਕੁੜੀਆਂ ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿਧਰੇ ਘਰ ਦੀ ਨੁੱਕਰੇ ਕਿਸੇ ਗੁੱਠ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਾ ਤੋਂ ਕਿਨਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਖੁਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁਹੱਬਤੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਰਚਦੀਆਂ ਹਵਾ ਚੋਂ ਸੂਹੇ ਹਰਫ਼ ਫੜਦੀਆਂ ਇਹ ਕਦੋਂ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ।
ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਧਰੇ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋਕੇ ਬੈਠੀਆਂ ਰਹਿਣ।
ਅੱਲੜ੍ਹ ਵਰੇਸ ਦੇ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਸੁਪਨੇ ਜਦੋਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖੁਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹ ਖੋਰਾ ਨੈਣਾਂ ਥਾਣੀਂ ਬਾਹਰ ਵਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਤਾਂ ਡਰਦੀਆਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਮਸਲੇ ਦਾ ਹੱਲ ਕੀ ਹੈ! ਇਸ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ?
ਇਸ ਮਸਲੇ ਦਾ ਹੱਲ ਸ਼ਾਇਦ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ- ਖੁੱਭਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
